Door Herman van Veen

Nog niet zo lang geleden
op 20 november 1989
hebben alle landen van de wereld met elkaar afgesproken
dat ze goed voor de kinderen zullen zorgen.

Dat ze alles zullen doen
die kinderen waar dan ook te helpen.
Zodat ze gezond zullen zijn, ze naar school kunnen gaan
en blijer kunnen opgroeien in een veilige wereld.

Wat ze hebben afgesproken,
hebben ze opgeschreven.
En iedereen heeft daar z’n handtekening
onder gezet.

Zo zijn er 54 afspraken gemaakt (zie Kinderombudsman, Unicef, Kinderrechten.nl )
In afspraak 27 staat bijvoorbeeld
dat vaders en moeders
natuurlijk voor de kinderen moeten zorgen.
Maar dat is niet zo natuurlijk.
Want in India
leven nog
ontelbaar veel kinderen
gewoon op straat,
zonder huis,
zonder papa’s en mama’s.

In afspraak 20 staat
dat die kinderen dan
geholpen moeten worden door het land,
de regering.
Maar dat gebeurt niet overal.
In Malawi bijvoorbeeld
zijn er 600.000 weeskinderen,
zomaar over;
moet je voorstellen.
Dat zijn net zo veel kinderen
als er in Amsterdam mensen wonen.

In afspraak 34 staat
dat kinderen nooit geld mogen verdienen
door te vrijen met volwassen mensen.
Stel je eens voor.
Er zijn grote mensen
die willen betalen
voor een kusje
van een jongetje
dat doet alsof hij een meisje is.

In afspraak 24 staat
dat kinderen recht hebben op gezondheidszorg.
Er zijn zoveel landen
waar kinderen nog van honger doodgaan.
Waar geeneens schoon water is
om je mee te wassen,
je tanden te poetsen,
laat staan te drinken.

In afspraak 31 staat
dat kinderen moeten mogen spelen,
moeten mogen dansen,
tekenen, zingen, toneelspelen.
Maar hoe kan dat
als er niks in je buik zit,
als je niet kunt lopen van de pijn?

In afspraak 38 staat
dat kinderen geen soldaat mogen worden
en toch vechten er kinderen in oorlogen
met echte wapens.
Schieten met echte kogels,
worden door andere kinderen
doodgeschoten.

In afspraak 13 en 14 staat
dat een kind moet mogen zeggen
wat het vindt,
wat het voelt
en dat het overal
informatie moet kunnen zoeken
om dingen beter te begrijpen.*

Goed,
ik ben dan wel geen kind meer,
maar eerlijk gezegd
voel ik me na al deze beelden
verdrietig.

Laten we alles doen
om deze afspraken na te komen.